Η Αρκαδία μετράει πληγές. Η Αρκαδία δεν αντέχει άλλη αδιαφορία. Η κοινωνία-οι Αρκάδες δεν μπορούν να συνηθίσουν την κατάρρευση ως «κανονικότητα».
Η αποκόλληση και η πτώση βράχων, οι κατολισθήσεις και η βύθιση δρόμων που είχαν-έχουν οδηγήσει στη διακοπή της κυκλοφορίας σε εθνικές ή επαρχιακές οδούς στην Αρκαδία (και όχι μόνον), στην εθνική οδό Τρίπολης-Πάτρας (παλαιός 111), στην εθνική οδό Τρίπολης-Πύργου στην Τριποταμιά, στην επαρχιακή οδό Μεγαλόπολης Ίσαρη-Βάστα και στο δρόμο προς τη Μονή Φιλοσόφου δεν είναι αποτέλεσμα μιάς «κακιάς στιγμής» της φύσης. Είναι το αποτέλεσμα των πολιτικών επιλογών του «κράτους των Αθηνών»-της κυβέρνησης της ΝΔ, της πλήρους απαξίωσης των δημόσιων υποδομών και της συστηματικής εγκατάλειψης της περιφέρειας.
Για μία φορά ακόμη, η κυβέρνηση επιχειρεί «να βαφτίσει» την ανεπάρκειά της «ακραίο καιρικό φαινόμενο». Όμως, η έλλειψη συντήρησης του οδικού δικτύου, η απουσία αντιπλημμυρικών έργων, η υποστελέχωση των τεχνικών υπηρεσιών και η μετακύλιση ευθυνών από φορέα σε φορέα έχουν οδηγήσει στο σημερινό «χάλι», με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Η πτώση των πρανών και η διακοπή της κυκλοφορίας σε βασικούς οδικούς άξονες δεν συνιστά απλά «ταλαιπωρία». Είναι ζήτημα ασφάλειας και της ίδιας της ζωής, αφού ο κίνδυνος ελλοχεύει παντού και συνεχώς, ενώ οδηγεί στον αποκλεισμό ολόκληρων περιοχών από στοιχειώδεις υπηρεσίες και στην παράλυση των τοπικών οικονομιών. Οι κάτοικοι της Αρκαδίας μένουν με «κομμένους» δρόμους και πρόχειρες παρακάμψεις.Η κυβέρνηση συνεχίζει να μοιράζει δημόσιο χρήμα σε έργα βιτρίνας και να προωθεί ιδιωτικά συμφέροντα, αφήνοντας τις βασικές υποδομές να καταρρέουν.
Γι΄ αυτήν (την κυβέρνηση) η επικοινωνία αποτελεί προτεραιότητα. Εξάλλου οι εκλογές πλησιάζουν. Η περιφέρεια, εν προκειμένω η Αρκαδία, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως «δεύτερης κατηγορίας» Ελλάδα. Οι ζωές και οι ανάγκες των πολιτών δεν είναι παράπλευρη απώλεια της κυβερνητικής αδιαφορίας. Η Αρκαδία μετράει πληγές. 
Το «κράτος των Αθηνών»-η κυβέρνηση της ΝΔ καλείται να σταματήσει τις δικαιολογίες και να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες της για σύγχρονες υποδομές, ασφαλείς δρόμους, για ένα κράτος που προστατεύει και δεν εγκαταλείπει. Η Αρκαδία δεν αντέχει άλλη αδιαφορία. Η κοινωνία-οι Αρκάδες δεν μπορούν να συνηθίσουν την κατάρρευση ως «κανονικότητα».