Η κυβέρνηση επιχείρησε εξ αρχής τη συγκάλυψη της υπόθεσης των υποκλοπών, ακόμη και μετά τη, βάσει της γνωστής απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, διαβίβαση έκθεσης για τυχόν αξιόποινες πράξεις στην Εισαγγελία για την ολοκληρωμένη έρευνα της υπόθεσης. Οι περαιτέρω δικαστικές κινήσεις καθυστέρησαν, με συνέπεια πολλές επί μέρους περιπτώσεις παρακολουθήσεων είτε να έχουν παραγραφεί είτε να υφίσταται κίνδυνος να παραγραφούν. 
Εν τω μεταξύ, με διάταξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, η υπόθεση δεν ανασύρεται από το αρχείο διότι, σύμφωνα με το σκεπτικό της, δεν εισφέρθηκαν νέα στοιχεία προκειμένου να επανεξεταστεί, με την επέκταση της έρευνας και σε άλλα αδικήματα και πρόσωπα. Δηλαδή, δεν συνιστούν νέα στοιχεία για να ερευνηθούν και να συνεκτιμηθούν, η αναφορά του Ταλ Ντίλιαν ότι η εταιρία του δεν συναλλάσσεται με ιδιώτες παρά μόνον με κράτη ή κρατικούς φορείς , ότι ο ίδιος δεν είναι διατεθειμένος να αποτελέσει τον αποδιοπομπαίο τράγο της υπόθεσης και ότι η παρακολούθηση Ελλήνων αξιωματούχων που υπηρετούσαν σε ευαίσθητες; θέσεις όπως ο Αρχηγός και ηγετικά στελέχη των Ε.Δ. ο Αρχηγός της ΕΛΑΣ, υπουργοί (μεταξύ αυτών ο Υπ.Εθ.Αμ., ο Υπ.Εξ και άλλοι δεν θα μπορούσαν να είναι στόχοι κατασκοπείας εις βάρος της πατρίδας μας. Συνακόλουθα η υπόθεση δεν πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω και να επανεξεταστεί !!!, πρέπει «να κλείσει». Σε μια υπόθεση που άπτεται του πυρήνα των θεμελιωδών δικαιωμάτων - ιδίως του απορρήτου των επικοινωνιών - η επιλογή να παραμείνει «κλειστός» ο φάκελος χωρίς εξάντληση όλων των πτυχών του με κάθε ερευνητικό μέσον, δείχνει χαμηλό πήχη θεσμικής εγρήγορσης. Δεν πρόκειται για μία κοινή ποινική υπόθεση,· αφού αφορά κατάχρηση εξουσίας με υψηλής πολυπλοκότητας σύγχρονα τεχνολογικά μέσα.
Έτσι ενισχύεται η βεβαιότητα ότι κρίσιμα ερωτήματα μένουν και θα μείνουν αναπάντητα : 
Ποιός είχε πρόσβαση στο λογισμικό, ποιά ήταν η αλυσίδα εντολών, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα ; Είναι προφανές, ότι η ηγεσία της Δικαιοσύνης κινείται στο ίδιο πνεύμα με την κυβέρνηση της ΝΔ του «καθεστώτος Μητσοτάκη», συμπράττοντας μαζί της στην παράκαμψη των αρχών του κράτους δικαίου και στην κατάλυση της ανεξαρτησίας και συνακόλουθα της αξιοπιστίας της δικαιοσύνης, με τρόπο που η τελευταία να καθίσταται υποχείριο της. 
Το κράτος δικαίου βάλλεται και απαιτείται εργώδης προσπάθεια και συνεργασία όλων των δημοκρατικών δυνάμεων, ώστε να επανακτήσει τη συνταγματική υπόστασή του, το κύρος και το ρόλο του.